Żyworódka właściwości:

Żyworódka  jest niczym domowa apteczka, o znacznie szerszym zastosowaniu niż aloes. Ze względu na jej walory powinna znajdować się w każdym domu. Żyworódki można używać (wewnętrznie i zewnętrznie) w formie okładów z liści, soku z żyworódki, soku konserwowanego spirytusem oraz gliceryną. Jest szeroko stosowana w medycynie naturalnej w różnej formie z bardzo dobrymi skutkami opisywanymi w literaturze,na forach i w opiniach klientów.

Kalanchoe Daigremontiana (Żyworódka Daigremontaina) zawiera duże ilości witaminy C, mikro- i makro elementy tj.: mangan miedź, selen, glin, krzem, potas, wapń, żelazo. Roślina działająca bakterio-, grzybobójczo. Wykazuje właściwości regenerujące, przeciwzapalne i immunostymulujące.

Żyworódka Pierzasta, Kalanchoe Daigremontiana

 Żyworódka – zastosowanie:

  • angina, katar
  • zapalenie spojówek 
  • zapalenie ucha
  • trudno gojące się rany
  • kurzajki, grzybice 
  • stany zapalne, stłuczenia
  • odleżyny, wrzody
  • swędzenie skóry
  • stabilizuje poziom cukru 
  • na zmęczone stopy
  • przykry zapach stóp
  • zgaga,
  • przykry zapach z ust (mimo zadbanych zębów)
  • bóle głowy, bóle reumatyczne 
  • egzemy, obrzęki 
  • trądzik, liszaje
  • oparzenia, ukąszenia 
  • paradontoza, nadwrażliwe dziąsła
     

Przygotowanie liścia żyworódki jako okładu:

Aby przygotować okład ze świeżego liścia żyworódki, należy go umyć czystą wodą, następnie zdjąć ze spodu cienką błonkę, delikatnie pokaleczyć/zbić np. trzonkiem noża w celu zwiększenia wydzielania soku. Tak przygotowaną stronę liścia należy przyłożyć do skóry, następnie położyć folię wielkości liścia i owinąć bandażem lub przymocować plastrem. Okład należy trzymać min. 4-5 godzin, a w wyjątkowych sytuacjach całą noc.

Krok po kroku okład z żyworódki znajdą Państwo pod tym linkiem. Kilka zdjęć z tego poradnika poniżej:

 

Przygotowanie liścia żyworódki
Przygotowanie liścia żyworódki

Przygotowanie mocowania liścia żyworódki:

przygotowany okład z żyworódki
przygotowany okład z żyworódki

Gotowy okład z żyworódki:

Gotowy okład z żyworódki
Gotowy okład z żyworódki

 

Sposób użycia żyworódki:

ból głowy

– (także migrenowym) należy zrobić okład z liścia  żyworódki przygotowanego jw. w miejscu gdzie ból się zaczął. Po 20-30 min. czuje się już znaczną ulgę. Jeżeli ból odczuwany jest jeszcze w innym miejscu głowy, to należy przesunąć liść na to miejsce. Zamiennie można stosować sok z żyworódki smarując kilka razy w ciągu kilkunastu minut.

angina

– kawałek liścia żuć bardzo wolno kilka razy dziennie, lub 3 x po 40 kropli  (lub 3 x po 3ml) soku z żyworódki konserwowanego spirytusem wymieszać ze śliną i połknąć Można także dodawać kawałki liścia do sałatek, co pozytywnie wpływa na odporność organizmu. Smakuje podobnie jak szczaw.

katar

 – smarować czystym sokiem z żyworódki lub sokiem konserwowanym alkoholem zewnętrznie rejon zatok czołowych i przynosowych kilka razy dziennie. Można też zakroplić do nosa czysty sok lub z dodatkiem gliceryny.

zapalenie spojówek

– dobrze umyty i przygotowany do okładu liść przykładać kilka razy dziennie po 20-30 minut na zamknięte powieki.

zapalenie ucha- żyworódka

trudno gojące się rany, odleżyny, wrzody

– dobrze umyty liść (przygotowany jak wyżej) przykładać na kilka godzin . Po 2-3 godzinach  wykonać przerwę na 1-2 godziny (najlepiej gdyby rana miała dostęp powietrza bez przykrywania opatrunkiem. Warto powtórzyć taki okład 3-4 razy dziennie przez kilka dni w zależności od potrzeb.

Można także użyć soku z żyworódki (konserwowanego spirytusem). Należy nasączyć sterylny gazik sokiem Przygotować większą o 2-3 cm folię (np spożywczą). Przyłożyć opatrunek na ranę, następnie folię i przymocować  lepcem. Folia zabezpieczy opatrunek przed odparowywaniem soku.
Uwaga: jeżeli gazik/opatrunek po zdjęciu folii jest po brzegach suchy to należy go zwilżyć jeszcze raz sokiem, aby przy zdejmowaniu nie uszkodzić nowo tworzącej się tkanki. Po zdjęciu opatrunku polać ranę sokiem z żyworódki i najlepiej pozostawić z dostępem powietrza na 1-2 godziny bez opatrunku.

kurzajki

– kawałek liścia przygotowanego do okładu przyłożyć do kurzajki nakładając na niego mały kawałek folii (aby sok nie odparowywał zbyt szybko) przymocowując go lepcem lub bandażem na noc. Okład należy wykonywać przez 3-7 nocy. Kurzajki giną.

stłuczenia

– położyć okład z przygotowanego liścia, na to kawałeczek foli (wielkości liścia), przymocować lepcem lub bandażem. Okład trzymać kilka godzin. Można do tego wykorzystać też sok konserwowany spirytusem nasączając gazę którą przykłada się do stłuczenia (należy na gazę przyłożyć kawałek folii i przymocować lepcem lub bandażem). Stłuczenia giną już po kilkunastu godzinach.

swędzenie skóry 

Swędzenie ustępuje praktycznie natychmiast po posmarowaniu (przy swędzeniu alergicznym lub po ukąszeniu owadów).

wysoki poziom cukru

– zjadanie 3 x dziennie po kawałku liścia lub 2 x 40 kropli soku potrafi zmniejszyć poziom cukru a także stabilizuje jego skoki.

zmęczone stopy 

– smarowanie stopy sokiem z żyworódki na wierzchu stopy połączenia palców i stopy oraz pod spodem palców i stopy a także haluksa i kostki po zewnętrznej stronie, sprawia, że zmęczenie stóp mija po kilku minutach. Warto wykonać taką czynność przed „imprezą” na której dużo będzie się tańczyć, gdyż znacznie opóźni się zmęczenie stóp.

przykry zapach stóp

– posmarowanie stóp likwiduje przykry zapach niemalże natychmiast. Aby uporać się z tym problemem warto też częściej spożywać pomidory, banany, kiwi.

zgaga

– 40 kropli soku wymieszać ze śliną, połknąć. Po chwili zgaga mija. Stosować taką czynność 2 x dziennie po 40 kropli soku przez 1-3 tygodnie. Zgaga powinna ustąpić całkowicie (pod warunkiem zaprzestania jedzenia słodyczy ew. potraw smażonych).

przykry zapach z ust

– wlać na łyżkę trochę wody, do tego 40 kropli soku i wypić. Przykry zapach ginie natychmiast, a stosowanie 2 x po 40 kropli soku przez kilka dni przyczynę zapachu likwiduje na długo.

bóle głowy, reumatyczne, kręgosłupa

– smarować dany rejon dotknięty bólem kilka razy dziennie.

paradontoza

– troszkę soku wymieszać ze śliną, przytrzymać jak najdłużej w okolicy dziąsła dotkniętego zmianami. 2 x po 40 kropli można połknąć, ale większe ilości należy wypluć.

Żyworódka Daigremontiana – w trakcie kwitnienia:

Żyworódka Pierzasta kwitnie (Kalanchoe Daigremontiana)
Kwiaty żyworódki Daigremontiana

 

Jak wykonać sok z żyworódki samemu ?

Zamiast przykładać liście można użyć soku z żyworodki który możemy łatwo sami wycisnąć (Wystarczy zmiksować umyte liście i wycisnąć sok). Żeby wydłużyć jego trwałość należy zmieszać sok ze spirytusem (w warunkach domowych) w proporcji 1/3 spirytusu 2/3 soku.

Dawkowanie:

Dla dorosłych: 3 x dziennie po 20 kropli czystego soku lub 2 x dziennie po 40 kropli soku konserwowanego spirytusem. Należy przestrzegać dawkowania i nie przekraczać go !.

Żyworódka Pierzasta – nazewnictwo w Polsce

W naszym kraju żyworódka pierzasta  była przypisana już od conajmniej okresu międzywojennego  do rośliny Kalanchoe Daigremontiany. Tej roślinie przypisywano działanie pro zdrowotne  (a nie jej siostrze Kalanchoe Pinnata). Kalanchoe Daigremontiana można było spotkać bardzo często w klasztorach czy zakonach (jej siostra K.Pinnata w Polsce nie była jeszcze znana)

Skąd pochodziła nazwa ludowa nazwa „Żyworódka Pierzasta” (ta potoczna nazwa występuje tylko w Polsce)  którą przypisywano roślinie Kalanchoe  Daigremontiana ? Jej piękne liście w posiadają dziesiątki rozmnóżek wyglądających jak pióra.

Liść żyworódki
Liść żyworódki

Rozmnaża się wypuszczając na krawędziach liści nowe żywe roślinki. Liście daigremontiany jest niezwykle trudno ususzyć. Liść potrafi leżeć odcięty na ciepłym kaloryferze przez wiele tygodni wypuszczając nowe żywe roślinki na jego krawędziach- całą swoją energię, wodę zgromadzoną w mięsistej strukturze oddaje, aby tworzyć nowe zawiązki. Jej siostra Kalanchoe Pinnata w tym czasie jest już dawno ususzona.

Używajmy łacińskiej nazwy

Należy przypomnieć, że w każdym kraju Kalanchoe Daigremontaina jak i Pinnata jest inaczej nazywana i nie jest to tłumaczenie z łaciny na dany język lecz właśnie nadanie nazwy związanej z jej wyglądem i sposobem działania. Warto używać łacińskiej nazwy rośliny (zwłaszcza gdy chcemy zakupić taką roślinę i mieć pewność, że właściwą otrzymamy). Podobnie jest chociażby z potocznym nazewnictwem tych samych grzybów w różnych częściach Polski z czym pewnie Państwo nieraz się spotkali.

Przeciwwskazania:

Nie używać wewnętrznie  rośliny, która weszła w fazę kwitnienia lub już przekwitła oraz nie stosować wewnętrznie ich korzeni. Taka roślina będzie zawierała zwiększoną ilość substancji, które mogłyby przy dużej ilości (oraz zazwyczaj w powiązaniu z problemami z sercem) zakłócić jego prawidłowy rytm. Nie stosować wewnętrznie przy poziomie potasu w górnej granicy normy i powyżej. 

Roślina jest powszechnie używana od dziesięcioleci  – od ludności Amazonii po Amerykę łacińską, Meksyk aż po Europę gdzie oficjalnie dotarła już w XIX wieku na dwór Angielski i rozpowszechniła się dalej na wschód i południe aż po kraje azjatyckie.